Son Satırlar

Yalanlarla kazanmaya çalışmak yerine,
Doğrularla kaybetmek lazımdı oysa bir insanı,
Kandırmadan, incitmeden, soldurmadan...
Yalanlarla dolu bir aşktı bizimkisi,
Mutluluk yeni bir felakete yelken açıyordu sanki,
Çok pahalıydı mutluluk, darbeler ise sert
Dönemezdin arkanı, gelirdi bir anda sessizce
Her darbe dahada kanatırdı yaranı
Yinede inanmak, kanamak isterdin,
Kaç kez aldanırdı ki ? Kaç kez affederdi aşk ?
Artık sırtında yer kalmadıysa acılara...
Gözlerine baka baka, söker alır ciğerini
Utanmadan, sıkılmadan...
Son kez aldanırsın ve anlarsın;
Sararmış yapraklar,solan çiçekler ise ağlamakta ,
İşte yine sonbahar,
Ve usulca fısıldar hayaller
Gitme vakti...