Oyun

İnsanlar kandırırlar... sakın kendini kullandırtma kendinde ol her daim
Zayıf olduğunu hissettirme harcanır gidersin alçakların elinde,oynarlar seninle...
Zalimler öldürürken acımazlar...

Hayat

Sanki küfür etsem herşey düzelecekmiş gibi,
Kimseye hak ettiğinden fazla değer vermeyin
3 kuruşluk insanlara 10 kuruş değer verirsen
Bunu kaldıramaz...
Seni üzmek için herşeyi yapıyor zaten hayat,
Birde sen daha fazla üzme kendini
Herkese hakettiğini ver ve yalnızca kendin için üzül,
Kendimizi hiçe sayıp başkaları için ağladığımızdan kaybetmedik mi hep?
Kendimizden çok başkalarına değer verdiğimiz için değil mi?
Değişmiş gibi gösterip arkamdan iş çeviren insanlar...
Kahpeliğin ne olduğunu çok iyi öğrettiniz, teşekkürler...
Kime inansan sırtından bıçaklamıyor mu?
Bir yaradana, birde annene inanman gerekiyormuş bu hayatta...

Son Satırlar

Yalanlarla kazanmaya çalışmak yerine,
Doğrularla kaybetmek lazımdı oysa bir insanı,
Kandırmadan, incitmeden, soldurmadan...
Yalanlarla dolu bir aşktı bizimkisi,
Mutluluk yeni bir felakete yelken açıyordu sanki,
Çok pahalıydı mutluluk, darbeler ise sert
Dönemezdin arkanı, gelirdi bir anda sessizce
Her darbe dahada kanatırdı yaranı
Yinede inanmak, kanamak isterdin,
Kaç kez aldanırdı ki ? Kaç kez affederdi aşk ?
Artık sırtında yer kalmadıysa acılara...
Gözlerine baka baka, söker alır ciğerini
Utanmadan, sıkılmadan...
Son kez aldanırsın ve anlarsın;
Sararmış yapraklar,solan çiçekler ise ağlamakta ,
İşte yine sonbahar,
Ve usulca fısıldar hayaller
Gitme vakti...